La Coquette

fazla anlam yüklemesek

2011-07-26T18:07:00.001+03:00

George Mason'ı rüyamda görüp anlamlandıramadığımda cok heyecanlanmıstım, tam yüksek lisans arifesindeydim, evrenin bana nasıl sinyaller yolladığını anlamaya çalışıyordum...

Derken, geçen gün facebook mesaisi sırasında fark ettim ki eski bir arkadaşım burdan mezunmuş ve bunu facebookta belirtmiş.

Bilinçaltı neleri aklında tutup ne anlarda zıplatıyor belli değil.

vur-kaç

2011-07-26T18:00:00.003+03:00

Dokunup kaçıyorum birilerinin hayatlarına. Kimi yakın kimi uzak ya da kimi arkadaş kimi akraba.

Klasik insan rahatsızlığı, kalabalık içinde yalnızlık. Bu kadar vahim değil durum aslında ama yine de can sıkıcı tarafı var.

Herkesin çok eğlendiği bir oyunda ben asıl espriyi kaçırıyor muyum acaba?

Mamma mia here I go again

2011-01-13T22:22:00.002+02:00

Birilerine bir şeyler söylemek isteyip de vazgeçtiğin anlarda işte bu blog denen icat çok işe yarıyor.

2011 yeni başladı ama şimdiden abimden duyduğum , çok rahat bir tonda bile söylense şu laf beni çok etkiledi:

ben hiç bir şeye inanmıyorum ve bu yüzden hep bir yanım tedirgin; bari kızımın dini belli olsun ve inanacak bir şeyi olsun.

----

Abimin bu sözlerinde belki hiç bir sey yok. Ben zaten sulugözün teki oldum. Haberlerde gördüğüm ufak bir şeye, nerdeyse her filme-diziye bir iki damla akıtmazsam olmuyor.

Ve geceleri rüyama babam giriyor. Keşke sarhoş olsaydım. O zaman bu post daha anlam kazanırdı. Ama ayığım.

going simpler

2010-10-24T22:40:00.002+03:00

Biraz daha basitleştirmek istiyorum bazı şeyleri, bazı kavramları. küçülmeye gitmek belki de bir nevi. Asla bırakamam dediğin bazı eşyalardan ayrılmak gibi. Bir daha elini sürmeyeceğin romanı onu okumaya ihtiyacı duyan birine yollamak, ve sadece ihtiyacın olan şeyler için alışveriş yapmak gibi.

smoke without fire

2010-02-12T14:56:00.002+02:00

one said I don't feel like smoking when I'm with you, the other said cigarette is better with you

London Baby

2009-12-04T00:03:00.001+02:00

Joey'inin kulaklarını çınlatıp 5 gün boyunca London Baby! diyip sokaklarda dolaştık ama maliyeti bir sürü öksürük ve 3 günlük rapor oldu: )

Değdi mi? Evet ama öksürürken boğazım acıyor!

muhteşem dörtlü

2009-11-23T10:51:00.001+02:00

lucky friday

2009-11-23T10:46:00.002+02:00

just it is!

Kış ortasında bahar bulutu

2009-11-03T22:26:00.002+02:00

Yine öğrenciyim, yine yazılacak ödevler okunacak sayfalar dolusu şey var. Ama bu sefer biraz misafir gibi hissediyorum kendimi. Bir türlü alışamadım okulluluğa: )

6 Bardakta Dünya Tarihi

2009-09-01T00:51:00.001+03:00

İzlemek için ayırdığım onbinmilyon film var, bir sonraki okumak istediğim kitapsa bu.

George Mason

2009-08-19T09:38:00.002+03:00

Rüyamda üniversitedeydim ve yanımda George Mason mezunu kızlar vardı. Google'a bakınca gerçekten de böyle bir üniversite olduğunu gördüm. İşte fotoğrafı:

Bu mesajın altında ne var? :) George Mason da ne yahu!

nasıl yani?

2009-08-08T11:37:00.001+03:00

Ya gerçekten bu şarkının çok seveni var ya da ne bileyim işte...
Halikarnaslı başlıktan sonra stats a baktığımda başlığın çeşitli versiyonlarıyla gelen biiiir sürü ziyaretci gördüm

Özgür

2009-07-15T11:53:00.001+03:00

"20 yaşındasın,tek başınasın.Delicesine ozgur bir o kadar da özgürlüğünü
kullanmaya korkaksın" diye başladığım bir yazı vardı eskiden çook eskiden: ) Zamanla özgürlüğünün azalıp cesaretinin artması ilginç gerçekten. Denge noktasını yakaladım mı yoksa kaçırdım mı onu bilemiyorum ama!

Masaüstü çiçeği

2009-07-08T18:34:00.002+03:00

Beklemediğin anda gelen çiçek şaşkınlıkla karışık bir mutluluk veriyor. Doğumgünü bir yandan arada aldığım rahatlatıcı haber bir yandan...

Halikarnas'ta geçen yaz rastladım sana...

2009-07-02T12:10:00.005+03:00

Sonunda izne çıktım!! Uzun zamandır hayalini kurduğum tatilde yine "yazlıkçı"yım.
Bodrum yavaş yavaş kalabalıklaşıyor, aşağı sitenin sahili süper olmuş, hala kum yok ama çimen moduna girmişler: )
Yılların Gizli Bahçe'si kapanmış..
Deniz hep dalgalı, sahil yolu hep dik ve yokuşlu. Selin büyüyor. ,
Körfez 80'ler çaldığında ekranda Rest in Peace Micheal yazıyor.
Günler uzun ama çabucak geçiyor!

bir sibeLaLaş vardı ne oldu?

2009-06-22T19:38:00.004+03:00

Dün şarkılar arasında rastgele gezerken iki tane üst üste Sibel Alaş dinledim. Geçenlerde bir programa çıkmıştı ama sonra yine kayboldu.

o zaman: Hadi kalk gidelim bir yer var uzak

İsot

2009-06-22T19:38:00.001+03:00

İsot yetiştirmeye başladım: ) Şaka gibi ama Urfa'dan üşenmeden 2 fidan getirip odamda saksıda bakmaya başladım. Bu işlere çok uzak olduğum için tam doğru kelimeyi de bulamıyorum.

2 yıl önce bir çiçek yetiştirme teşebbüsüm olmuş ama onu ellerimle öldürmüştüm! Yaprak yaprak solmuştu ama bu isot dayanıklı çıktı : ) Bir karış boy bile attı (maşallah!) Şimdi merakla çiçek açmasını bekliyorum.

Saksının toprağını da teyzemlerin bahçeden aşırdım (sadece bir avuç) biber alırsam apartmandakilere de vereceğim toprak hakkı olarak!

yes, she can:)

2009-05-02T18:44:00.003+03:00

artık sana git diyebilirim
kendim kendime yetebilirim
sana karşı koysam da
yeni bir ben olabilirim
başka aşklar bulabilirim
seni hiç yok sayabilirim
yanılıyor olsam da
buna memnun olabilirim
aşık değilim olabilirim
olabilirim olabilirim
yüzde elli sevebilirim
sevebilirim sevebilirim..

sana inat yapabilirim
her an aşık olabilirim
kanabilirim kanabilirim ellere kanabilirim
geçebilirim geçebilirim kendimden geçebilirim
çoğalıp çok olabilirim bir aleme dalabilirim
giderek yok olabilirim
deliler gibi sevebilirim...

her günüm başka leyla
çok üzgün olabilirim
bu yürek benim değil mi
yollara atabilirim
böyle de sevebilirim
anlamsız kalabilirim
değişik sen olsam da
sana hep ters gelebilirim...

can you tell me a bit more on the recruitment process?

2009-04-17T00:46:00.003+03:00

Bence bir sevgili "edinmek" karşılıklı bir işe alım süreci gibi işliyor. Adaylar "iş"e uygunluklarını beyan ediyorlar ve görüşme süreci başlıyor. İlk görüşmeleri başarıyla geçen aday sonrasında üst düzey yetkililerle görüştürülüp onların da fikirleri alınıyor. Bu arada adayın özgeçmişi didik didik edilirken ona da başvurduğu firmanın özellikleri, iyi-kötü yönleri aktarılıyor. Tabii kötü yönler "dürüstüz" modunda anlatılırken hafifletiliyor, iyi yönler ise cilalanıyor. Bu süreçte işe alım yapan firmanın poker yüzünü bozmaması ise başvuran adayın kendi içinde devamlı senaryolar yazmasına neden oluyor. Sonunda muhtemelen 1-1,5 aylık bir süreç sonunda firmadan beklenmedik anda bir cevap geliyor. Sonucu ise o ana kadar tahmin etmek olası değil.

işaretler

2009-04-17T00:44:00.001+03:00

dedim ya hayat işaretler verir diye... ama okuyabilirseniz- Kürşat Başar , "çok alametler belirdi görmesini bilene"yi hatırladım: )

en kötü kliplerden biri!

2009-03-12T00:39:00.002+02:00

Küçükken tam bir İzel-Çelik-Ercan'cıydım. Adını hatırlamadığım bir yarışma vardı, küçük çocukları ünlü benzerleri gibi giydirip onların şarkılarına playback yaptırılıyordu, belki de playback o yarışmayla bu kadar benimsendi. O yarışma dönemlerinde evlerde playback yapmak çok modaydı. Neyse yani küçümsemiyorum onu demek istedim bu kadar lafla.

Dün akşam Kral'da (evet Kral izledim ben!) Ercan Saatçi'nin "Tam 14 saat oldu"su çalıyordu. O nasıl kötü bir klip. Söylenecek çok şey var. Bir kere safi sapıklık üstüne kurulu. Bir tersaneye gelen afet-ül dilber etrafındaki aç erkekler. Bu afetin başında baret ve sadece üstünde küloduyla çizim yapması (tabii biz sırttan görüyoruz) filan. Ama sonu! Ercan Saatçi'nin yeşil pantolonu ve koca göbeğiyle diğerlerine kafa tutup kavga etmesi yok mu!

Family portrait

2009-03-12T00:04:00.004+02:00

Aslında eskice denebilecek olan Family Portrait'e radyoda devamlı rastlar oldum (ki ben çok az radyo dinliyoruM!)

Normalde ya da uzun zamandır diyelim böyle şeyler yazmıyorum. Ama bu sefer sanırım canım cok sıkkın.

In our family portrait we look pretty happy
Lets play pretend, act like it goes naturally

Man on wire

2009-02-17T00:24:00.005+02:00

mutlaka ama mutlaka izlenmesi gereken bir film. Sonunu bildiğin- adamın o iki dev bina arasında yürümeyi başaracağını bildiğin- halde nefesini tutarak izlediğin bir film.

hatta son 10 dakikasına kadar mükemmel. arkadaşlarının ona inancı, onun hayallerine uğraşması uğruna çabalamaları. kız arkadaşının ona hayranlığı. tanımayanların bile projesinin güzelliği ve hatta muhteşemliği karşısında ona bir karşılık beklemeden yardım etmeleri...

ve onun bütün bunların ardından polisi de aştıktan sonra gidip arkadaşlarıyla kutlama yapması gerekirken yaptığı saçmalık.

It's impossible, that's sure. So let's start working!
NOT: Üstelik 2009 Oscarlarında En iyi belgesel ödülünü aldı!

Geç kalınmış bir Benelüx yazısı

2009-02-10T17:46:00.003+02:00

Tatilin üzerinden günler geçti ama enlerin listesi için doğru zaman buymuş demek.
Hazırsanız başlıyorum:

Öncelikle biraz anlaşılmaz olacak ama en unutulmaz cümleler:
1. Half French/Half Belgian& Half French/Half Turkish girls
2. Akdenizliyiz ne de olsa!
3. Böf!
4. Dünyada en çok yağlıboya tablo Brüksel'de.
5. Can I have a cigarette?

En güzel yemekler:
1. Hard Rock Cafe Burger@Amsterdam
2. Italian food@Brussels
3. Bagel@Amsterdam
4. Mexican food@Luxembourg
5. Tapas@Brussels

En görülesi 5 yer:
1. Jazz Club@Brussels
2. Van Gogh Museum@Amsterdam
3. Bazar@Brussels
4. Heineken Experience@Amsterdam
5. London Eye@Brussels

En iyi 5 İçki:
1. Duvel
2. Heineken
3. Leffe
4. Warm Wine
5. Cherry Beer

En iyi 5 yürüme yolu:
1. Luxembourg sokakları
2. St. Catherine
3. Brüksel'de Chapel yakınları
4. Bazar (Brüksel)
5. Red Light Street

En iyi 5 şarkı:
1. Kar havası
2. Lüksemburg'un dağlarına karlar mı yağar?
3. Nereden geldim, nerelere gidicem?
4. Tralalala (Christmas Song)
5. Olmaz olmaz deme hiç

Ve son not: "aaa biz bu tatilde neredeyse hiç tatlı yemedik!: )"

facebook üzerine

2009-02-09T16:54:00.000+02:00

Uzun zamandır aklımda olan bir soru var. Bugun facebookta gördüğüm bir şey daha da düşündürdü beni. Öncelikle ne gördüğü söyleyeyim: Bir anne (ya da baba) 1 yaşını doldurmamış bebeği için bir facebook hesabı açmış! Amacı ne bilemiyorum ama benim aklıma gelen arkadaşları filan çocuğunun fotoğrafını çekerse etiketleyebilsin böylece takip etmesi kolay olsun. Ya da şimdiden sosyal bir çevre oluşturmak, network geliştirmek filan da olabilir tabii ki.

Peki facebook daha ne kadar hayatımızda olmaya devam edecek? Türevleri hayatımızdan zamanla ve bizim büyümemizle bir bir çıkarken o bir 10 yılı daha görecek mi? Gerçi facebook’un yaş yelpazesi oldukça geniş. 9 yaşındaki çocuk gibi 65 yaşında bir anneanne de hesap açıp arkadaşlarıyla sanal olarak buluşabiliyor. Ama sıkılmayacak mıyız? Bugün 100lerle ifade edilen fotoğraf sayımız 1000’e ulaştığında o fotoğraflar hala ilginç olacak mı? 30 olduğumuzda 20 yaşında çektirdiğimiz fotoğrafı profil fotoğrafı yapmaya elimiz gidebilecek mi? Hayatımıza zaman içinde birileri eklenir ondan birileri eksilirken bundan albümlerimiz de nasibini alacak mı? Onları kontrol altına alsak etiketlendiklerimizle başa çıkabilecek miyiz?

Bir soru değil soru(n)larım varmış meğer bu konuda da haberim yokmuş!

Francis vs Emrah

2009-01-31T15:49:00.001+02:00

Francis Cabrel'in soyle bir sarkısı varmış: Quand j'aime une fois, j'aime pour toujours (sevdim mi tam severim e suc bulmamak lazıM: )

öylesine

2008-12-25T00:23:00.002+02:00

je ne saurai jamais si c'est toi ou nous qui me manque.
(excuse les fautes!)

the magic 8ball

2008-12-22T22:49:00.002+02:00

Can I be spontaneous and courageous enough to have a week that I live trusting on my new magic eight ball?

Adın bahar olsun senin

2008-12-21T20:45:00.002+02:00

Anne baba olmanın en zor işlerinden biri de sanırım çocuklarına isim vermek. Soyadı zaten ayrı bir travma. Onu değiştirebilmek mümkün değil, mahkemeyle filan değiştirsen bile bunu belli bir yaştan önce yapamıyorsun o zamana kadar da yaşayacağın en sancılı dönemleri yaşamış bitirmiş oluyorsun. İsim de buna benzer bir şekilde senin etiketin olarak seni her yerde temsil ediyor. Hele Bilmem ne Su, Bir şey Can ya da aksine Fadime, Satılmış vs gibi belirleyici olduğu düşünülen bir ismin varsa vay haline.
Çok pratik bir isim-soyismim olsa bile küçükken soyadımın azizliğine az uğramadım. Soyadımın direkt kendisiyle ilgili sorun yok ama onla üretilebilen başka kelimeler olması sinir bozucuydu. Ha bir de Hale-Lale-Jale klasiğini saymıyorum bile.

Ama bütün bunların yanı sıra benim asıl derdim çok farklı. İsmin kişiliğe etkisi olup olmadığı konusuna bir yerlerde rastlamışsınızdır mutlaka. Sanki bir mantra gibi sana devamlı o isimle hitap etmeleri, kendini defalarca bu şekilde tanıtman cidden senin kişiliğini etkileyebilir mi? Ya da bir insan belli bir ismi olanlarla her seferinde sorun yaşabilir mi? Nasıl oluyor da o isimli insanlarla bir türlü anlaşamıyorum. Her bir sorun oluyor. Önyargı mı, tesadüf mü bilemedim!

25

2008-12-15T21:15:00.002+02:00

25 yaşın hatrına günler 25 saate çıksa olmaz mı? Kitap canavarlığım tuttu ve daha elimdekileri bitiremedim çeşitli yerlerden çeşitli zamanlarda (toplamda 10 gün içinde) 15-20 tane kitap aldım. Sanırım bunda kışın gelmesinin de büyük etkisi var. Çok yapamasam da eskiden yaptığım gibi çayımla armut koltuğuma yayılıp okumak çook cezbediyor beni bu aralar.

coming soon

2008-12-15T00:17:00.001+02:00

2 girls visiting 3 different countries in 6 days' time.

Catherinettes' Night Out!

2008-11-30T12:10:00.005+02:00

Madem ki bizler büyüdük ve birer Catherinette olduk ve tam zamanında bunu öğrendik, olması gerekenden 4 gün rötarla Derya'nın doğumgününde bunu layığıyla kutladık.

Ben, Burcu ve Derya şapka kiraladık ama Amira, Hüma ve İpek kendi şapkalarını getirdi, en yaratıcımız Hüma'ydı, benimkinin tüyleri, Burcu ve İpek'inkilerin havası ve Amira'nınkinin ise kibarlığı güzeldi.
Wikipedia diyor ki...
Since the Middle Ages, girls were under the protection of St Catherine (while Saint Nicolas cared for the boys). Girls participated in devotion groups to the saint, and were responsible for the confection of a beautiful headdress to "cap" her statue each year on November 25th. The young women left the group when marrying, hence "capping Saint Catherine" became, for a female, synonymous to "being still single at/after 25". Following the changes of women's and marriage's status in society, this custom progressively died all over France, with the exception of the hatmaking and dressmaking trades, wherein unmarried women, after they turned twenty-five, would attend a ball on St Catherine's Day in a hat made specially for the occasion; to wear such a hat was referred to as "capping St. Catherine" (coiffer sainte Catherine).
Although the term has become rather old-fashioned in France, it is still sometimes used to refer to 25-year-old single women.

annenin sözünü dinle, sigaraya özenme

2008-11-25T00:56:00.004+02:00

Çok istersen mi olur hiç istemezsen mi? İstememenin gücü gerçekten de istemenin azminden kuvvetli mi acaba? Hep bu tarz makalelerde sigara örneği olur: Gizli gizli sigara içip eve geldiğinde babanın durup dururken sana sarılmak istemesi gibi.
Bende de bu görmek istemediğim insanlarda oluyor. Görmek istemediğim birini düşündüğümde ertesi gün ya haberi ya kendisi ortaya çıkıyor.

ALES giriş rehberi

2008-11-24T16:18:00.003+02:00

ALES kendisi kolay olsa da giriş işlemleri uğraştıran bir sınav. Peki daha önce bu sınava girmemiş aday ne yapmalı?

1. Önce bankaya sınav ücretini yatırıyorsunuz. Garanti Bankası internet sitesinden de alıyor bu parayı.

2. Sonra (tercihen mezun olduğunuz) üniversiteden bir randevu alıyorsunuz. Randevu günü osym.gov.tr den indirebileceğiniz aday formunu doldurup dekontu da alıp okula gidip orda bir de fotograf cektiriyorsunuz. Sonrasında işlem tamam. Aday formunu doldurmak için bir de kitapçık var yine pdf formatında. Bu kitapçık lazım çünkü içinde okulunuzun, sınava girmek istediğiniz semtin vs kodları var.

3. Sınav giriş kimliğiniz geliyor, sınav 9.30'da. Makul bir saat. Sınava giderken nufüs cüzdanı gerekiyor. Sınava kesinlikle cep telefonu almıyorlar.

Sınav ise 180 dk ve 160 soru. Eski sistemi kaldırıp artık soruları bir kerede dağıtıyorlar. İki sayısal (40'ardan) ve bir sözel bölüm var.

Benden bu kadar: ) En yakın sınav 2009 Nisan'da. Bol şans.

Parlez-vous français?

2008-11-24T16:15:00.001+02:00

Uzun bir aradan sonra yine öğrencilik günleri... Çarşambaları defter-kalem hazır David'i bekliyoruz. Haftada bir gün yetmiyor tabii ki ama ders sayısını arttırmaya ne bütçe ne de zaman izin veriyor. Ders dışında da derste öğrendiklerimiz kadar konuşma tarzı da çalışıyoruz;) eee dili öğrenmek kadar onu sunmak da önemli.

ah oui! bien sur :P

Road trippin'

2008-11-24T16:10:00.002+02:00

Haftasonu benim için büyük sayılabilecek bir organizasyona imza attık. 10 kişi İstanbul'dan 2 araba kalktık Maşukiye'ye gittik ve ertesi gece geri döndük. Çok eğlendik, gitmesi kadar gitmeyi planlaması da çok zevkliydi. Ama hepsi bir yana ennn güzeli şöminenin önüne ayaklarımızı uzatıp ateşi izlemekti. Elektriğin olmadığı bir tatildi. Mum ışığında soframızı kurduk, mangalı yaktık, yemekleri yedik ama iyi ki gecenin bir köründe olsa da elektrikler en azından ertesi öğlene kadar geldi de sıcak bir uyku uyuduk. Sonra tekrar gidince tek zorluğu soğuk suda 10 kişinin bulaşığını yıkamak oldu, onu da bir şekilde hallettik.

Kısa mesafe bile olsa tatil ayrı!

uykusuz her gece

2008-11-24T01:05:00.002+02:00

Bir Pazarlama Zirvesi daha yaklaşıyor ama bu sene şirket katılmama kararı aldı bu yüzden zirve notlarını yazamayacağım halbuki stat counter bana Markides yazıma çok bakıldığını söylüyor. Geçen yazıda da dediğim gibi insanların işine bir nebze bile yarayan şeyler yazmak iyi hissettiriyor. Biri Gençtur Zafer Abi yazmış :) Gençtur deyince kamp yazmayı özlediğimi hatırladım: / Yine kamplar sayesinde hayatıma giren ve çok ayrı bir yeri olan Jul daha yeni bir kamptan dönmüş. Eski kampları kadar güzel değilmiş. Acaba büyüdükçe kampların özelliği kayboluyor mu, büyümek her güzel şeyin lezzetini azaltan lanetli bir şey mi?

Kamplar ve Ankara

2008-10-06T20:13:00.002+03:00

Daha önce hiç blogla ilgili inceleme yapmayı düşünmemiştim, derken bir yerde okuyup (Jelatin) neden ben de genelde insanların yolu buraya nasıl düşüyor öğrenmeyeyim ki dedim ve statcounter i yükledim.

Peki ne öğrendim?

1. Ankara'nın ya da Üstünel'in ciddi bir ünü var, google'dan gelenlerin çoğu Ankara, köfte ya da Üstünel köfte yazıp buraya geliyor.
2. Kampa nasıl gidilir diye arayıp gelenler var ki buna çok seviniyorum. Kamplar iyidir güzeldir diye yazmıştım eskiden ama açıklayıcı bir kamp yazısı yazmam önerilince (Ertu) uzun uzun (tabii artık değişmediyse) neler yapmak gerektiğini yazmıştım. Bu yazı bir kişinin bile işine yaradıysa ne mutlu bana.

ama

2008-09-29T01:54:00.000+03:00

ama ben değişmezsem ben olamam ki!

Bizim dışımızdaki hayat

2008-09-21T02:21:00.001+03:00

Biz kendimizi ve dolayısıyla hayatımızı günlük olaylara sabitler, küçük şeyler için canımızı sıkarken dışarda koca bir dünya olduğunu çok kolay unutuyoruz. Politikaya, ekonomiye değinmek değil amacım, tamamen insancıl şeyler. İstanbuL'a gelen Dali, istanbul Modern'deki Fikret Mualla, şans eseri varlığından haberdar olunan Burning Man festivali, Gürcü yemekleri, Rus tatlıları, su böreği, "Boğaz", içinden su geçen tüm şehirler, yazılmış milyonlarca kitap, izlenmek isteyen bir sürü oyun... Üretmek ve ürettiğini paylaşmak. Sonra sen gel saçma nedenlerden hayatını zehir et. Ne gam!

Üstünel Köfte- Ankara

2008-09-11T13:10:00.002+03:00

Ankara'da bir köfteci, Üstünel adı. Tabak filan hak getire ama kolonyalı mendilleri Eyüp Sabri Tuncer.

Ama aslında köfte hikaye salata şahane! Masanın orta yerine küt diye göbek, marul, çeri domates, turp, nane, maydonoz ve rokayı koyup üzerine 2 limon sıkıyorlar. Salata ziyan olmasın diye uğraşırken köfte de arada kaynıyor. Yemeli, yedirmeli. Ulus'ta.

sevgilisinin gönlünü hoş etmek isteyenlere ya da hoşlandıkları kişileri tavlamak isteyenlere hediyemdir

2008-09-05T14:05:00.002+03:00

www.fruitandthecity.com

innovasyon diye çıldırıyor ya millet, bundan alası mı olur?
çiçek şeklinde meyveler. hem göze hem mideye hitap eden cıvıl cıvıl düzenlemeler. siparişinizi verdikten sonra hazırlanıyor. yarım saat içinde teslim edilip taze taze yeniyor!

özellikle kızların çok hoşuna gidecek bir hediye olduğu kesin. ama bence erkekleri de etkileyebilir. ha, çok yetenekli olan bunu evde kendi hazırlayabilir bu da bir seçenek tabii:)

Kandırmaca

2008-09-05T13:50:00.002+03:00

Kendimizi kandırmaya ne kadar hazırız, karşımızdaki insanla istediğimiz anda istediğimiz kadar ortak yön görüyor ya da işimize gelmezse ne kadar benzer şeylerden de hoşlansak karşımızdakine uzaylı muamelesi çekebiliyoruz.

tonight

2008-08-25T13:15:00.002+03:00

Hızımı alamadım devam ediyorum. Bir çiftin bittiği an nedir? Bence konuşacak konu bulamadıkları an. "Büyülü" sessizliklerden bahsetmiyorum. Hani yemeğe çıkarsın ve tek konuştuğun "sen ne yiyeceksin" olur ya, işte bu!

Bugün şarkı sözlerinden gidiyoruz madem:
If there’s nothing left to say, then something’s wrong.

goodbye my lover, goodbye my friend

2008-08-25T13:05:00.002+03:00

Vedalaşmanın en dokunaklı versiyonu kim ne derse desin tren garlarında olanıdır. Belki bizim için artık tren çok nostaljik, metroya binip okula gidecek olan sevgilinizin ardından da ağlayacak değilsiniz ama Sirkeci Garı'nı hayal edin. Yolcuları, onları uğurlamaya gelenleri...

Belki de ben garlarda çok insan uğurladığım için (bir çoğunu da bir daha görmemek üzere) bana bu kadar dokunaklı geliyor, kim bilir? Trenin yavaşça hareket etmesi, siren sesi...

Caught in the middle

2008-08-25T13:02:00.001+03:00

Ertu'nun yazısına ithafen: you said that love was just a state of mind, a puzzle made of pieces you can't find...

sad but true

2008-08-25T13:00:00.002+03:00

Bu Gürcistan meselesinde en yakın arkadaşlarım bile duruma uyanıp bir aramazken(ki bunda abimi Bodrum'da sanmaları da büyük etken-koruyayım onları) beni özel bu konu için tek arayan taa 3-4 yıl önce İtalya'da beraber kamp yaptığımız Mari oldu. Mari'yle nadir de olsa görüşürüz ama kızcağızın nasıl aklına gelmiş Gürcistan oralardan merak etmiş şok oldum.

İstanbul'da

2008-08-25T12:57:00.003+03:00

Babasız bir çocuk neticesinde bir piçti ve İstanbul'da bir piç, sallanan bir diş gibi her an düşmeye hazırdı. (Baba ve Piç- Elif Şafak)

cliché

2008-08-13T17:28:00.004+03:00

Çok klişe olacak ama dün Türkan'a veda yemeği sürprizi hazırlarken bir an sürprizi yapan olmak mı sürpriz yapılan mı daha eğlenceli bilemedim. Herhangi bir konuda da bu aynı aslında. Sevdiklerin için verdiklerin, kimi zamansa feda ettiklerin yerini bulduğunu düşündüğünde mutluluk verici olabiliyor. Çok idealist konuşuyorum belki yine ama eğer istediğimiz iki şeyi de başarabilseydik biz belki Türkan'dan bile daha mutlu olacaktık.

not: ben abimler için korkarken dün pisi pisine bir araba kazasına kurban gidiyordum! Kavşakta bize yeşil yanarken yola devam ettiğimizde sağdan kırmızıda durmayıp az kalsın bizi biçecek olan araç hem arabadakileri panikletti hem de arabanın geldiği yönde oturanlara (biri benim) bir an hah gidiyorum her şey bitti duygusunu ağır çekimde yaşattı.

Hoşgörü...

2008-08-13T17:28:00.001+03:00

what if...

2008-08-12T13:24:00.001+03:00

"randomness is very hard to achieve
if you don't take attention
the order comes immediately back"
The science of sleep

beauty lies in the eye of the beer holder

2008-08-12T12:00:00.003+03:00

Beauty lies in the eye of the beholder'ın moderni... Normalde gerçekten güzel bir laf oyunu ama şu ara o kadar çok kötü olay oluyor ki bunun bile geyiğini yapamıyorum.

Ateş gerçekten düştüğü yeri yakıyor. Olan biten bir çok kötü olayın sadece senle alakalı olanı seni etkiliyor. Aslına bakılırsa akıl sağlığı için de böylesi daha iyi bence.

Konya olayı unutuldu bile, eğer beni de ilgilendirmese ben de çoktan unutmuştum orda ölen çocuklar olsa da (fazla mı dürüstçe oldu?!). Şimdi ise Gürcistan'daki savaş... Normal koşullarda "Bu devirde savaş mı kaldı" dan öte yorum yapmayacağım (evet ben modern dünyada savaşların olmayacağına inanan bir optimistim!) bir durum şu anda uykularımı kaçırıyor. Her gün orda olan abim ve karısıyla saatte bir telefonla konuşuyoruz. Ancak şimdi oğlunu, kardeşini vs doğuya askere gönderen birinin duyabileceği endişenin farkına varabiliyorum. Bizim durumda bu sınırlı bir dönem(yine benim tezimle, yeni dünya koşullarında bir savaş ne kadar uzun sürebilir ki?!) ama onlar 18 ay sınırlı iletişimle her an kalpleri çarpa çarpa haber bekliyorlar.

Şu anda son duruma göre Rusya direniyor, Erzincan olayı yüzünden (ki açıp okuyamadım. artık kötü haberleri içim almıyor ve de benim kalbim şu an Gürcistan'da atıyor) Gürcistan'la ilgili son haberler güncelde yer almıyor. Ben bile olayı Osetya savaşı değil Gürcü savaşı olarak algılıyorum. Ama asıl kan Güney Osetya'da dökülüyor...

Her zamanki gibi elden iyi şeyler dilemekten ötesi gelmiyor.

montla...

2008-08-11T17:27:00.002+03:00

Beterin beteri var!

Le Roi Lion (-2)

2008-08-08T00:42:00.005+03:00

bir zamanlar en sevdiğim film aslan kral, en sevdiğim müzik kaseti ise pocahontas'ın tr soundtrackiydi: )

Paris, tout c'que tu veux!

2008-08-05T15:39:00.003+03:00

Tamam çok oldu, ama seviyorum napalım??

Parizyen olamadık bari hakkındaki film afişleri buraları süslesin, bakalım içimiz açılsın

büyürken...

2008-08-04T12:07:00.003+03:00

Gördün mü 25 oldum işte bu. pre-partylerle başlayan, fake i kutlanan, ailece kutlanan, tatilde kutlanan. 25 olduğun dank edene dek, artık hayatınla ilgili kararlar vermeni anlayana dek kutlanacak olan.

Hmm tabii konuyla ilgili olarak: e çocuk da yaparım kariyer de...

why?

2008-08-01T16:22:00.000+03:00

why are you wearing the stupid bunny suit? vs why are you wearing the stupid man suit?

Sezen Aksu

2008-07-27T19:34:00.003+03:00

Hiç eskimeyecek şarkılar var. Sezen Aksu konserinde yine onları dinledik. Gerçi zaman ilerliyor, insanlar yaşlanıyor. Sezen Aksu artık şarkı söylediğinden daha güzel dans ediyor.

Yeni kasedi çok sarmasa da eski şarkılaıyla başlayıp sürdüğü konserin damakta tadı kalıyor.

Şile yolları

2008-07-27T19:28:00.003+03:00

Yıllarca Şile'ye gittiğimiz halde bizim için Şile sitemizden ibaretti. geçen yıl mayıs ayı dışında da gitmeyince sitenin bile bu değişebileceğini düşünmemiştim. Bir kere Şile'nin kendisi çok eğlenceli. Her taraf balık restoranları, canlı müzik, hatta bar dolu. Etrafta sürekli bir araba-insan sirkülasyonu var. Çok küçük bir yer ama çok hareketli. Manzaralar da cabası.

Site ise ayrı alem. Kablosuz internet gelmiş, havuz başı laptoplu insanlar doluydu. Havuz zaten çok güzel ve büyük. En bombası ise akşamları site içinde bir disko olması. Bildiğin disko. DJ sanırım sitenin sakinlerinden. İçkiler büfeden geliyor. Bira 3 milyon! Müzikler ise Grease, Elvis vs. Dans edenler ise 14 yaşındaki ergenlerden tut, 35 yaşındaki çiflere hatta 50lik amca teyzelere herkes. Sitedekilerin genelde birbirini tanımasından doğan ayrı bir ortam var. Sadece cumartesi günü disko partileri (!) değil, elbirliği ile para toplanıp herkesin beraberce hazırlanıp eğlendiği havuzbaşı yemekleri vs de düzenleniyor. Şile olmuş haberimiz yok: )

paris je t'aime

2008-07-25T15:18:00.002+03:00

18 histoires d'amour qui ont lieu a Paris.

que vous inspire?

2008-07-25T14:22:00.002+03:00

erken kalkanlar, üşenmeden işlerini götürenler. hastasıyım.
8 olma uyanma saatimi 7.45'e çekmekle övünürken 6.30'da sızlanmadan, dinç şekilde uyananlara selam ederim.

tesadüflere inananlar için

2008-07-21T00:32:00.004+03:00

B. Ortaçgil'den...
hiçbir neden yokken, ya da biz bilmezken tepemiz atmış... ve konuşmuşuzdur. onca neden varken ve tam sırası gelmişken hiç bir şey yapmamış ve susmuşuzdur. aynı anda aynı sessiz geceye doğru içim sıkılıyor demişizdir. aynı sabaha uyanırken kim bilir aynı düşü görmüşüzdür. olamaz mı? olabilir.
onca yıl sen burada
onca yıl ben burada
yollarımız hiç kesişmemiş
şu eylül akşamı dışında
belki benim kağıt param, bir şekilde, döne dolaşa senin cebine girmiştir. belki aynı posta kutusuna değişik zamanlarda da olsa, birkaç mektup atmışızdır. ayın karpuz dilimi gibi batışını izlemişizdir deniz kıyısında. aynı köşeye oturmuşuzdur köhnede belki birkaç gün arayla olamaz mı? olabilir.
onca yıl sen burada
onca yıl ben burada
yollarımız hiç kesişmemiş
şu eylül akşamı dışında
bostancı dolmuş kuyruğunda sen başta ben en sonda öylece beklemişizdir. sabah 7.30 vapuruna sen koşa koşa yetişirken, ben yürüdüğümden kaçırmışımdır. aynı anda başka insanlara, seni seviyorum demişizdir. mutlak güven duygusuyla, başımızı başka omuzlara dayamışızdır olamaz mı? olabilir.
onca yıl sen burada
onca yıl ben burada
yollarımız hiç kesişmemiş
şu eylül akşamı dışında

yaz demek düğün demek (-2)

2008-07-21T00:03:00.001+03:00

kuzeni evlendirdik, gördüğüm en tatlı ve de mutlu gelinlerden biriydi. Allah Mutluluğunu Daim Etsin: )

ciao!

2008-07-10T22:49:00.002+03:00

bu yıl da yazdan kaynaklı bir anımsamayla aynı dönemlerde anıyorum seni. 2 yıl geçmiş. belki de benim bildiğim iki yıl, daha da fazlası var. ne güzel ama ne de uğursuz bir tatilmiş ki o önce simone'yi bir iki yıl sonrasında da seni kaybettik. simone'yle beraber çalışıp ertesi gün haberini aldığımızda tüm üzüntüne rağmen üzerine düşen sorumluluğun da etkisiyle bizleri sen toparlamıştın.

şimdi yaşıyor olsan hala pontecagnano'da mı olurdun, hayat seni başka yerlere mi atardı bilemem ama eminim ki nerde olursan ol sendeki şeytan tüyünle her yerde mutlu olurdun..

ciao max!

çantalamak

2008-07-10T22:47:00.003+03:00

insanlar çanta gördüklerinde beni hatırlıyorlarsa, en dikkatsizler bile benim için çantayla ilgili cümleler kuruyorsa bu bir işaret olmalı :)

shall we begin the new chapter?

2008-07-09T23:08:00.004+03:00

not wrong to say 25 years is a way too long time period, but hopefully still not that much compared to the rest (who knows?!)

so, not afraid to see what's there waiting for me. had seen a lot, will see more.

excited? sure!

atilla atalay

2008-07-01T00:27:00.004+03:00

çoğu kişi için sıdıka dır o , benim içinse hüzünlü öykülerin, gerçek kahramanların yazarı. bilmemkaç yıl önce abimin elinde 3 kitabı geldiği günden beri nerde bir yazısını gördüm hiç tereddüt etmedim kötü müdür diye. alev alatlı kayıp değer demiş onun için. haksız da değil. onca "edebi" eser arasında kaybolan kitapları, çocuklara hitap etmekten öteye gidemeyen entel sıdıkamın dizisi dışında çok tanınmadı. bize kaldı. oysa eray vardı. şimdi sıkılhan var.onun kahramanlarının öykülerinden araklanan diziler, reklamlar var.

dün elimde kitabı son sayfasını bitirirken metrodan çıkmayı bekleyemedim. tünelden metroya yürüdüm. karaköye finiküler varmıs dedi, basımı kaldırdığımda aynı tabela bana bakıyordu.

çekilebilirsin sebastiyan.

------------
YALNIZLIK ALETLERI

- Benim yalnýz kalýnca oynamak için bebeðim vardý. Yatýrýnca aðlýyodu. Üç tane de küçük plastik plaðý vardý. Ýçindeki bi yere o plaklarý takýp bebeði dinliyodum.

- Nasý yani, bebek üç ayrý þekilde aðlasýn diye mi takýlýyodu o plaklar?

- Ehe he:)). Yok caným. Aðlama fonksiyonu ayrýydý. O plaklar þarký için. "Ar yu sliping, old mek danýlds gat e farm"... Üçüncüyü unuttum þimdi.

- :)) - Senin?

- Benim Nazlý Teyze diye canlý bi bakýcým vardý. Annemle babam iþe giderken, yalnýz kalýnca evi köyü yakmiyim diye beni ona býrakýyolardý. Onla oynuyodum. Onun da üç tane plaðý vardý.

- Hehe. :))....:))

- Ciddiyim... "Otur yerine... Tabaktaki bitcek... Akþama babana sööliycem...." Bütün gün bunlarý çalýyodu iþte...

-:)))))).. Deli....

* * *

Ýki bira alýp Alp'lerin balkonuna geyiðe gittiðimde farkettim mevzuuyu. Adam bu sýcakta bilgisayar baþýndan kalkmýyor, ben onlarýn balkonda tek baþýma oturup dururken, "bi dakka þimdi gelicem" deyip yine ortadan kayboluyordu.

Bana ayýp olmasýn diye bi fýrt çekip balkonda öksüz býraktýðý birasýna epeyce baktýktan soona, "gelmiyo bu lavuk nasolsa" deyip onunkini de içmeye karar verdim. Soona çakýrkeyif olup aþþadan geçen bi köpeðin kafasýna, niyeyse, çamaþýr mandalý attým. Bi süre karþýlýklý havlaþtýk... Bi ara da gökyüzüne bakýp Mars'ýn nerede olduðunu kestirmeye çalýþtým... Eh, bi yere kadardý ama, ayýptý yani. Olanca hýþmýmla içeri dalýp Alp'in kafasýna dikildim.

"Eh... Olmuþsun artýk oðlum sen" dedim. "Bilgisayar sana da yedirmiþ kafayý, mükemmele yakýn olmuþsun, tebrik ederim"... Gözünü bilgisayarýn ekranýndan ayýrmadan eliyle "bi saniye " iþareti yaptý... Pýtý pýtý pýtý biþeyler yazýp ekrana bakýyor... Bi ara, ekranda gördüklerine yüksek sesle gülüp tekrar klavyeye saldýrdý. Atari felan oynuyo heralde diye düþünerek "Ne lan ne sýrtarýyosun, bonus mu aldýn?" dedim. Hatta "bonus eti yenmez, günahtýr" diye kötü bi laf espirisi de yaptým... O bööle espirileri hiç kaçýrmayýp ayný rezillikte bi baþkasýyla misilleme yapmadan duramazdý. Ýplemedi bile... "Yine balkona çýkýp köpeðe havlasam daha iyi" diye düþünerek gidiyodum ki. Bana seslenip, "Gelsene hocam çok zevkli biþey, atari felan diil bu, sohbet programý... Hani Reyting Hamdi reklamlarda 'ben de Ýnternetten baþka bi sevgili bulurum' diyo ya iþte ondan" dedi. Hayret uyandýrýcý bir þekilde bilgisayar baþýný terk ederek yanýma gelerek, kolumdan tutup ekraný gösterdi. "Eskidenki telsiz geyikleri gibi" ...

Bi ara halk bandý telsiz modasý varken Alp'le radyo karýþtýrýp telsiz konuþmalarýný bulurduk. Hakkaten de kallavi geyik dönerdi ama. Gerçi yalnýzca radyodan dinleyip, geyiðe katýlamýyorduk ama, olsundu... Hele telsizi ekolu ses çýkartan "Arap Kadri" rumuzlu bi güzel abimis vardý ki... Evlere sitend ap bi adamdý. Gece yarýsý davudi sesiyle Erkin baba'nýn þarkýsýndan bir dize baðýrýrdý "Suss, konuþuyor krallarrrr!"... Kral adamdý Arap Kadri, tanýmadan severdik onu. Soonasý hep "sap muhabbeti" ama... "Aloð aloð bayan arkadaþ arýyorum, bayan arkadaþþ" diye baðýran bir dere dolusu kurbaða gibi. Bütün gece ayný þey... Taa ki, gecenin bi vakti, Arap Kadri'nin ekolu sesi duyuluncaya kadar... "Susss konuþuyor krallarrr" Kurbaðalarýn alayý derenin derinliklerine dalýp kaybolur, Arap Kadri'nin canlý yayýný baþlardý.

"Bir ben miyim periþan, gecenin karanlýðýnda, yosun tuttu gözlerim, yalnýzlar rýhtýmýndaaa". Az sarhoþ olurdu Kadri, Erkin Baba'yý ezbere bilirdi...

"Hadi sana da rumuz takalým geyiðe buyur" dedi Alp. Þööle bi ekrana bakýndým. Bu alemlerde rumuza "nikneym" deniliyor, "sweaebnü, Slasquei bilmemneman, biþeygirl" kibin bilemediðim nikneymlerle tuhaf geyikler dönüyodu. Biri "Powerparty'e gelen var mý olm, beyaz giyilip gidiliyomuþ" diyodu, öbürü "açýkhavada Fahir çýkýyo olm" diyodu, diðeri "Lan Manolya hakkat kýz mýsýn olm sen, yoksa bizi mi yiyiyon" deyip bunu üstüste beþ kere yazýyodu. " Ben girmiyim geyiðe þimdi" dedim Alp'e, "kavga çýkartýrým oralarda, zati reel hayat vurmuþ, bi de sanal ortamlarda dayak yemiyim". Gözleri ekranda, bi araba laf söyledi Alp... "Sýrf bööle diilmiþ, ciddi mevzuular da dönüyomuþ. Hem benim için gözlem neyin olurmuþ. Baksaymýþým bakalým, hayat nerelere gitmiþ. Bi nevii öküzmüþüm. Zaten nerdeyse otuz yaþýnda bilgisayarla tanýþmýþým, onu da bi tek daktilo niyetine kullanýyomuþum, kil tabletlerinin üstüne yazsaymýþým ya. O bi internet programýný bana beleþe yükleyip þifresini verirmiþ, fatura kabarýrsa, bira içiceeme bok içeymiþim, bira parasý bi iþe yarasaymýþ...

Arap Kadri... Eh... Tabiiki benim nikneymim bu olucaktý. Sohbet kanalýnda bulunduðumu belirten yere adýmý yazýp bekledim... Soona baþka kanallara geçtim. Bi kaç kiþiye laf attým. Kimse benle konuþmadý. Derken, "Yalnýz insaan, bir merdivendir hiç bir yeree ulaþmayan... Sürülür hep, yabancý diye çaldýðý kapýlardann" diye bi mesaj geldi... Ece'den.... Gerisini yazýp yolladým. Soona bi muhabbet Ece'yle... Önce yalnýzlýktan... O, bütün bu bilgisayarlara telefonlara filan "Yalnýzlýk aletleri" dedi... Sonra birbirimize ilk yalnýzlýk aletlerimizi anlattýk... Onunki üç plaklý bir sarý bebekmiþ...

Bir hafta boyunca beynimin kývrýmlarýnda fink atan inanýlmaz bir muhabbet yüzünden bilgisayar baþýnda gözlerimi pörtlettim. Ece, sanki kafamdan geçenleri okuyor, bi tek bana oluyo sandýðým bi sürü þeyi yaþayýp hissettiðini söyleyerek paylaþýyordu. Bu yalnýzlýk aletleri bi iþe yarýyodu galba lan... Ama hakiki hayatta birisi beni bööle bilgisayar manyaðý olarak görse kendimi býçaklardým. En görmemesi gereken de Alp'ti. "Ne lan telefon hep meþgul çalýyo, internete sapladýn hattý di mi inek" dediðinde,"Yok be, arýza var heralde" diye savuþturdum. Ve fakat olucak gibi diildi. Ece'ye tiineyçler kibin sarkýp, "bi yerde buluþsak artýk kýzým." diyemezdim. Ama görmezsem olmazdý. Yani... Herneyse... Birgün, tüm cesaretimi toplayýp. "Eh artýk þu aletleri çýkarsak aradan." yazdým. "Görüþmemiz imkansýz" yazdý. "Unutma bir yalnýzlýk aletini kullanýyorsun"... Ölücem sandým... Ömrüm boyunca bir kez daha bu kadar serii klavye kullanabileceðimi sanmýyorum... Kimbilir neler yazýp ne diller döküyordum....Sonra birden karþýdan mesaj geldi... Ekranda üstüste onlarca kez ayný yazý geçti, bilgisayarýn bi tarafýnda ziller çalýyodu. "SUUUSSS, KONUÞUYOR KRALLAAARRR!!!!" Bi daha, bi daha... NASI YEDÝN HÜLEAAAYYYN?
- Öldün mü lan ne susuyosun :)))
- Alp... Ýnek... Vakit varken bu mahalleyi terk et :((
- Kýzma lan.. Erkin Baba'yý unutma... Þarkýdaki gibi, hani var ya tutunamayanlarýn marþý, "Hep tek baþýmýzaaaa"....

YALNIZLIK ALETLERÝ Adlý kitaptan (Ýletiþim Yayýnlarý) alýnmýþtýr.

mi casa, su casa

2008-06-24T11:08:00.003+03:00

Uzun zamandan sonra uzun soluklu bir Bodrum. Meraklı yazlıkçılar, o yazlıkçılarla paylaştığın rahatsız şezlonglar, şezlongların karşısında dalgalı deniz, dalgalı deniz manzaralı yenilenen büfemiz, büfede içilen bira, biranın yarattığı serinlik.

Gerçek Ralph'dir

2008-06-24T11:04:00.002+03:00

Gerçek, Ralph adında bir köpeğin birdenbire kaybolup 3 yıl sonra sahibinin kapısına geri dönmesidir. (bire bir olmasa da S.K)

H&M duy sesimizi

2008-06-06T15:51:00.002+03:00

Yurtdışına çıkılır, itina ile bir H&M bulunur. İçerde bir oraya bir buraya "bu çok güzel bu da, bu da ama bu da" diye koşulur. (kışın mağaza sıcakken, sizin eliniz kolunuz atkı-bere-palto doluyken bile!) Kısa bir süre içinde kollarınız ıvır zıvırla dolmuştur bile. Hele de indirim varsa H&M'in tadına doyum olmaz. Tamam burda da tekstil çok gelişti, çeşitlendi ama yine de H&M'de mesela 9 Euro'ya inanılmaz tatlı elbiseler, 7 Euro'ya babetler hatta çekici (!) topuklular bulmak mümkün. hem de burdaki 15'e babet mantığından cidden uzak şeyler. çantaları, kolyeleri vs ayrı zaten. Uzun lafın kısası, İstinye ParK'ta açılacağı vaadedilen H&M'i beklemekteyiz. Hoş buraya gelince fiyatları kesin sapıtır o ayrı.

Delicious!!!

2008-06-06T00:16:00.002+03:00

İstanbul'da başka nerelerde var bilmiyorum, ben Kanyon'da yedim. bu dondurma cidden bir harika. Çileklisi çilekli yoğurt gibi fena değil favorim ise Caramel chew chew gibi bir adı olanı: ) daha bir sürü çeşiti mevcut.

uçuyorummmm

2008-06-01T23:48:00.001+03:00

kolları yana aç, yatagın ya da koltugun üzerine yüzükoyun yat. tamam uçabilirsin sen de

pilavdan dönenin...

2008-06-01T22:54:00.004+03:00

Bir yıl aradan sonra yine pilavdaydık... Çok fazla öğretmen göremesek de Ayşe Melek'le hasret giderdik. Mert ve Begüm'le saatlerce bir oraya bir buraya yürüyüp durduK :)

Kan verdim

2008-05-22T13:21:00.004+03:00

Peki kampa nasıl gidilir?

2008-05-14T23:43:00.002+03:00

Daha önceleri Genctur'a ve kamplara biraz değinmiştim. Ama duygusal boyutundan öteye pek gidememiştim. Bu sefer, gitmek isteyenler olursa diye biraz daha yardımcı nitelikte bir yazı yazalım.

Öncelikle kamplara daha doğrusu gönüllü kamplara katılmak isteyenler Ocak-Şubat gibi kesin kararlarını verip başvurularını yapmalılar. Bu gönüllüler kimler olabilir derseniz 18 yaş üstü herkes, üst yaş sınırı yok. 15-18 yaş arası kamp yapmak isteyenler içinse genellikle özel proje kampları oluyor. Neyse ben senaryomu 18 yaş üstünden yazıyorum.

Baktınız yazın en az iki hafta üst üste tatil yapabilecek durumdasınız, yurtdışına gitmek istiyorsunuz, e İngilizceniz de insanlarla da anlaşabileceğiniz durumda... o zaman bir gün bir yarım saatinizi ayırıp Taksim'de Aznavur pasajının 5. katında olan Genctur'a bir uğruyorsunuz. Pazar günü kapalı, cumartesi de yarım gün. Haftaiçleri ise daha rahat ulaşabilirsiniz. İçeri girince sağdaki gönüllü kamplarla ilgili size yardımcı olacak Zafer Abi'nin yanına gidebilirsiniz. Eğer İngiltere veya Amerika tercih ederseniz kısa bir İngilizce mülakat yapılabilir. Gençtur'da kaydınızı yaptırdıktan, yani kayıt formunu doldurup ücretinizi ödedikten sonra ilk adımı attınız demektir. Burda geniş bir parantez açmak lazım: Ben ilk kampımı yaptığımda kamp ücretleri 175 dolardı ve ilk kampınızdan sonraki kamplarınızda 125 dolar ödüyordunuz, bir nevi kıdemli indirimi. Sonrasında ise doların düşmesi ile bu 175-125 euro oldu. Bu paraya uçak biletiniz ve vize paranız dahil değil ama kalış ve yemek masraflarınıza denk geliyor. Basit bir hesap yaparsanız aslında bu paranın 2 haftalık kalış ve yemek paranızın gerçekte tutacağından çok daha az olduğunu görebilirsiniz.

Parantezi kapatıp diğer adıma gelelim. İlk adımda formu doldururken bir ülke sıralaması da yapıyorsunuz. Burda biraz first come first served durumu söz konusu. Kaydını önce yaptıran beğendiği kampa gitmekte öncelik elde eder. Yani mart-nisan gibi kamplar şekillenmeye başladığında kayıt yaptıranlar Gençtur bürosuna kamp seçmek üzere davet edilir (gerçi sanırım bu konuda artık online sisteme geçildi). Seçtiğiniz ülkede hangi gönüllü kuruluşlar varsa onların dosyaları konur. Dosyalar proje doludur. Ben kendi adıma bu konuda genelde çok rastlantısal davrandım. Çünkü ne kadar detay verilirse verilsin kamplarda biraz sürpriz payı mevcut. Kamp bilgilerini içeren bilgi dosyalarında ise öncelikle kampın türü,, içeriği, nerde yapıldığı, süresi, yapıldığı yerde yapılabilecek diğer aktiviteler vs yer alır.

Kamp deyip geçtiğimiz olay hakkında da bilgi vermek lazım tabii ki. Bunlar genellikle restorasyon çalışmaları, çocuklara dil öğretim kamplarıi festival kampları, çevre kampları... olabilir. Kamplarda çoğunlukla haftada 5 belki de 6 gün çalışılır. Yazın sıcaktan çok fazla etkilenmemek adına sabah erken kalkılır, o günün seçilen görevlileri (bu konuya geleceğiz) kahvaltıyı hazırlar. Ve iş alanına gidilip öğlene kadar çalışılır. Öğlen eve gelinir, bazen duş bile alınmadan yemeğe oturulur. Bundan sonra gün sizindir. Kampın liderine, düzenleyen kuruluşa ve tabii daha da önemlisi bulunduğunuz yerin özelliklerine göre öğleden sonraki zamanda çeşitli şeyler yapılabilir. Bizim çevre kent kasaba gezmişliğimiz de var, çatı üstlerinde Deep Purple konseri izlemişliğimiz de. Yüzmek, top-kağıt vs oynamak gibi şeyler de cabası.

Neyse kamplara bakıldıktan sonra 6 tanesini seçildikten sonra öncelik sıralamasına göre verilir. Yine belli bir süre sonra ise asıl koşuşturmaca başlar. Kampınız belli olur, size information sheet gelir. Burda kampın ince detayı, gelirken neler getirmeniz gerektiği (yaz yağmuru meşhursa yağmurluk, çok sinek varsa onun için spreyler filan gibi), yöre hakkında bilgi yer alır. Aynı zamanda vize işlemlerinde yardımcı olması için davetiyeyi de yollarlar. Sonra ver elini konsolosluk kapıları... Vize süreci genelde çok sancılı olmaz. Gençtur kampçılarına kapılarda sıra beklerken rastlamanız da çok olasıdır.

Vize de alınınca artık iş bitmiştir yarı yarıya. Size genelde bir buluşma saat ve noktası verirler ki bu öyle başkentin en işlek meydanı olmaz. Ama oraya nasıl ulaşacağınızı bir kaç farklı yoldan olmak üzere mutlaka açıklamış olurlar. Bundan dahasını da anlatmıyorum. O da sizin hayalgücünüze kalsıN!

Biraz da sektörel bilgi

2008-05-08T21:20:00.002+03:00

Safranbolu'da halka açık "Güvenli LPG kullanımı" eğitimi verdik. Bu eğitim ana olarak alev alan (dikkat edin patlayan demiyorum, bunlar bomba değil!) tüplere karşı neler yapılabileceğini gösteriyordu. Bundan hareketle hazırladığımız broşürleri vs de dikkate alarak diyecek bir kaç sözüm var:

Tamam doğalaz çok yaygınlaştı ama hala hatrı sayılır bir kitle tüp kullanıyor( çok şükür) ve burda dikkat edilmesi gereken bazı kurallar var.
1. Öncelikle en önemli noktalardan biri tüpünüzü dik kullanmanız. Bu sayede önce tüpün içindeki gaz faz kullanılmaya başlanacaktır. Eğer eğik kullanırsanız sıvı faz hortuma doğru gelecek ve herhangi bir sızıntı durumunda yangın ihtimalini ve büyüklüğünü arttıracaktır.
2. Tüpünüzü ocakU/şofben gibi aletlere bağlayan hortum ve kelepçenizi 2 yıldan fazla kullanmayın. Yıllar içinde hortumunuz sertleşir ve bağlantı yerlerinden çatlama eğilimi gösterir. En doğrusu ortalama olarak 2 yılda bir hortum ve kelepçenizi yenilemektir. (bayinizden isterseniz meblası çok yüksek olmayan bu işlemi bedelsiz gerçekleştirecektir)
3. Tüpünüzü saklamayın, üzerini örtmeyin, ısıya mağruz bırakmayın. Evlerinizin süsü olmayabilirler ama biraz katlanmanız lazım.
4. LPG yanıcı ve parlayıcıdır. Normalde kokusuz olan bu gaz güvenliğiniz için kokulandırılır. Eğer bir sızıntı hissederseniz hemen dedantörünüzü kapayın. Cam ve pencerelerinizi açın. Elektrikli hiç bir alete dokunmayın. Yere birikmiş gazı bir süpürge(çalı) vs yardımıyla dışarı süpürün.
5. Tüpünüzü ASLA çakmakla, kibritle kontrol etmeyin. Bu şekilde kontrol etmeye çalışan idiot görevlileri uyarın. Varsa servis elemanındaki kontrol köpüğünü yoksa kendiniz bir sabunu köpürterek kaçak olabileceğini düşündüğünüz yere sürün.

bir ilk

2008-05-06T09:25:00.002+03:00

Nerdeyse 2 yıl önce üye olduğum hafif.org dan geçen gün bir mail aldım. Üyelerinin yazılarından oluşan hafif.org, bu yazılardan elde ettiği gelirin bir kısmını üyeleriyle paylaşıyor. 1.5 yıl sonunda bile olsa 20 dolarım (havale kesintisine uğrayarak da olsa) hesabıma yatmış : )

ich liebe es

2008-05-05T00:14:00.002+03:00

Okulun etrafından kopamamak, okula kayda geldiğinde de aynı yerde duran ve yazın gelişinin bir sembolü olan karpuzcuyu görüp tanıdık bir işaret saymak, rahatlamayı çimlere uzanmak, manzarayı güneyin coğrafi bir bölümü sanmak, wonder ın çin böreğine tapıp gerçek bir çin böreğine burun kıvırmak, hala okulda veya okul çevresinde tanıdık simalar görünce sevindirik olmak... bunların hepsi büyümekten kaçmak mıdır azizim?

kısık ateşte 15 dk

2008-04-30T08:50:00.002+03:00

İş başa düşünce ya da canım isteyince yemek yapabiliyorum sanırım. Bunu daha önce zeytinyağlı fasülye&pilav gibi alakasız bir ikili pişirerek kanıtlamıştım.

Dün akşam ise daha sanatsal takıldım. İşte mantar- tatlı mısır soslu, rende parmesanlı tortellini çalışmam: )

Aşk Yalan Söyler

2008-04-29T20:59:00.003+03:00

Bu oyunu izlemek lazım.
Neden mi?

a. Haziran ortasına kadar oynuyor, her yer sezon kapamışken tiyatrosu gelene bir alternatif olsun diye
b. Gençlere, genç yazarlara/ yönetmenlere destek olsun diye
c. Gülüp eğlenesiniz diye
d. Selçuk, Haki, İsmail çok yetenekli diye
e. Öncesinde Fındıklı'da kahve içmek, sonrasında Taksim'e akmak eğlenceli diye.

Bu arada söylemezsem çatlarım, Selçuk'cuğum tam bir azim örneği benim gözümde. Yıllardır yaptıkları, uğraştıkları gerçekten üst üste birikiyor. En son kısa film yarışmasını organize ediyordu, şimdi oyun, cumartesileri çocuklara verdiği tiyatro dersleri... Geçmişte minik minik eşelediği her şeyin karşılığını alıyor. Görüş(e)mediğimiz dönemde kısa filmiyle (sanırım Mr. Unhappy) ödül alışını youtube dan izleyebilmiştim şans eseri: ) İlk kısa filmini Feriye'de gösterdiğimiz gün ise hala aklımda.

Daha ne diyeyim gidin işte!

Biletler Biletix'te, oyun Kazancı Yokuşu'nda Plato Film Okulu'nda.

tınnnnnn

2008-04-29T20:58:00.001+03:00

Bir Burhan Altıntop tonu alayım lütfen...

Vali mi ossam acabaaaaaa???

you name it we shoot it

2008-04-27T21:35:00.002+03:00

Honey, let me swede you a little!

Önce Eternal Sunshine of the Spotless Mind, sonra The Science of Sleep ve şimdi de Be Kind Rewind. Micheal Gondry oldukça böyle filmlerin olacağını bilmek güzel.

The Science of Sleep de Be Kind Rewind gibi sinemaların cep salonlarına mahkum olmuştu. İzleyebilen şanslı azınlık olmak güzel. Henüz vizyondayken kaçırmamak lazım. Elime kamerayı alıp her şeyi swede etmek istiyorum.

Kan Kardeşiyiz

2008-04-24T13:38:00.002+03:00

Bu aralar yeni bir ulusal kampanyamız var: Kan Kardeşiyiz.
Eğer yolunuz gezici tırımızın rotasıyla denk gelirse sizi de kan vermeye bekleriz.

Dürümcü Ata/ Anılara cila

2008-04-24T00:49:00.005+03:00

2005 yazı benim için hep önemli oldu, ailece bir girişimcilik uğraşı verdiğimiz bir dönem. Normalde uykusuz bir dakika duramam nazlarında olan benim sabah 6-7'lere kadar çalışıp bir kaç saatlik uykudan sonra 11'de kalktığım, gün boyu kahvaltı, bardaklarca çay ve akşam mercimek çorbası ile durduğum günler. 40 derece sıcakta klimasız bir odada hatta fırının üst katındaki odada kurdeşen dökmeden geçirdiğim bir yaz.
Dünyanın en güzel beytisi

Tüm kötü anlarının yanı sıra, denize sıfır olmanın hafifliğini, gün doğarken denize girmenin güzelliğini, çok farklı bir çok kişi tanımanın deneyimini, gerçekten Bodrum'lu olmayı, sokakların benim olduğunu hissettiğim de bir yaz ayrıca.

Annemle defalarca tartışmamız, belki de hayatımızın en gergin günlerini yaşamamız bir yana birbirimize daha da bağlandığımız bir dönem oldu sanırım. Ne battık ne çıktık ama sanırım bir daha da bu taraklara bulaşmamaya karar verdik.

Siyah Süt'ten

2008-04-22T23:39:00.002+03:00

"Türkiye'deki hakim söylem asla 'yakıştırmıyor' annelere bunalımı. Değil bunalım, tereddütün katresini dahi kondurmuyor. Parlatıla parlatıla, cilanana cilanana doğallığını yitirmiş bir kırmızı elma olmuş annelik. Uzaktan methiyeler düzüyoruz varlığına. Isıramıyoruz korkudan. İçinden kurt çıkar mı acaba?"

Nietzche'den: Eğer bir kadın erkeksi özelliklere sahipse, ondan kaçmalı. Ama eğer bu tür özelliklere sahip değilse, bu sefer de o kendinden kaçmallı.

"Bilmiyor ki özür dilemek de bir bağımlılık olabilir; yerli yersiz durmadan etrafındakilere 'kusura bakmayın' dedikçe, bakılacak kusurları artar insanın."

"Çok alametler belirdi... Görmesini bilene..."

"Tesadüfler ki tesadüfi değildir."

"Peki ama 'hayatın genişliğini' neden hep evin dışında arıyoruz?"

tesadüfler ki tesadüfi değildir(siyah süt'ten)

2008-04-22T22:35:00.003+03:00

Hazırlıktan 5 arkadaş yemek yemekti fikrimiz, ama bir kaç kişi başka arkadaşlarını vs de getirince sevimli kalabalık bir grup olduk. 2 saat birbirimizi çoğunlukla seslerden yanlış anlayıp üstüne kurduğumuz senaryolara güldükten sonra dönüş zamanı geldi. O akşam tanıştığım kızın önce Boğaziçili olduğunu öğrendim (yemeğin başında, grubun diğer üyeleri gibi), sonra Şişli'de oturduğu. E beraber dönelim derken sokaklarımızın, bir çok arkadaşımızın hatta ekmek aldığımız fırınımızın aynı olduğunu fark ettik kısa zaman zarfında. Biz ki yıllardır aynı sokakta oturmuş, aynı yerlere gitmiş (hatta aynı ilkokula!), son 5 yılı aynı üniversitede geçirmişiz. Sonunda da yine ortak bir arkadaş sonucu tanıştık. Hayat komik tesadüflerle dolu.

anti-lemon tree day / şükür

2008-04-20T22:47:00.007+03:00

Alt üst mutluluk.. yaşasın güneş, yaşasın serotonin, yaşasın 3-5-8'in dayanılmaz hafifliği ve de havası kaçmış voleybol topları. en önemlisi yaşasın öğrencilik kaçamakları!

Esra ve Özkan'la "iki gazete okuruz denize karşı" temalı günümüz sanki normal bir okul günüymüşcesine a x burda, şişt y'yi gördün mü dur ben bir merhaba diyip geleyim lerle doldu. 3-5-8'deki acı yenilgime bol elmalı az çilekli ve kivili taze meyve suyu derman oldu.

Bir vefat haberi bir de anlamsız bir flashbackle başlayan günüme güneş doğdu. Tam bir anti-lemon tree vakası olarak instead of "I'm sitting here in a boring room it's just another rainy Sunday afternoon" biz very shiny bir sunday afternoon yaşadık. Tabii bunun yan etkisi amele yanıklarına değinmiyoruz. Akşam miniğim selinin daha benim telefondaki alomdan sesimi tanıyıp hayeee diye bağırması da günün cilası oldu.

Behiye'de son duruM: ameliyat iyi geçti ama devamlı yanında biri olması gerekiyor, anne sultan bu hafta onun evini hazırlamaya gidecek. çabuk iyileşmesi ve bu dönemi atlatmak dileğiyle satırlarıma son veriyorummm

under construction

2008-04-18T23:55:00.003+03:00

i wish to be able to reconstruct things when I need but doesn't seem to be possible.
tant pis!
blog'un sağ köşesinde çıkan "özelleştir"i özeleştir diye okuyacak bir moddayıM!
bir de hayleleleleeh mi ne seden gürel sağolsun anlamadım ama evin ortasında ayık kafa horon tepme isteği uyandıran bir şarkı yapmış. orda gözlüklü bir amca var. ne dediğini çok merak ediyorum. bir de saçını beğendim , yiğidi öldür, hakkını ver şeklinde.
bu arada dayanamadım google dan baktım, benim türk sandığım abi yabancı çıktı , ben hay bakkal amca hay gibi anlamlar oluşturmaya çalışırken şarkının adı da show ca la paris gibi anlamsız bir şeymiş.

en iyisi
hale has left the building!

öyle birileri var elbet: )

2008-04-14T23:51:00.001+03:00

My tea's gone cold, I'm wondering why
I got out of bed at all
The morning rain clouds up my window
and I can't see at all
And even if I could it'd all be grey,
but your picture on my wall
It reminds me that it's not so bad,
it's not so bad

I drank too much last night, got bills to pay,
my head just feels in pain
I missed the bus and there'll be hell today,
I'm late for work again
And even if I'm there, they'll all imply
that I might not last the day
And then you call me and it's not so bad,
it's not so bad and

I want to thank you
for giving me the best day of my life
Oh just to be with you
is having the best day of my life

Push the door, I'm home at last
and I'm soaking through and through
Then you hand me a towel
and all I see is you
And even if my house falls down,
I wouldn't have a clue
Because you're near me and

I want to thank you
for giving me the best day of my life
Oh just to be with you
is having the best day of my life

evimizde bir farecik var

2008-04-09T10:55:00.002+03:00

faremiz iş başında, üstelik artık konuşuyor! "haye gell", "olmuyyoo" dedikçe insanın içi eriyor. keyfi yerindeyse verdiği öpücükler de cabası.

Adana...

2008-04-03T21:49:00.004+03:00

Yine Adana'daydık, bugün ünlü metrelik kebap yapan bir yere götürdüler bizi. yemek başında ve sonunda çekilen fotograflar şu şekilde:

yeşim abla'mızın zamanında dediği gibi "erör verdim"

2008-03-27T09:59:00.002+02:00

pazar gününden beri felaket durumdayım, önce baş ağrısı ve mide bulantısı derken iş içimin sökülmesine döndü. salıdan beri perişanları oynuyorum. bugün sonunda bir kuvvet işe geldim. ama hala dökülüyorum. yeter artık :/

2 days in Paris...

2008-03-25T10:40:00.000+02:00

it always fascinated me how people go from loving you madly to nothing at all, nothing. it hurts so much. when i feel someone is going to leave me, i have a tendency to break up first before i get to hear the whole thing. here it is. one more, one less. another wasted love story. i really love this one. when i think that its over, that i'll never see him again like this... well yes, i'll bump into him, we'll meet our new boyfriend and girlfriend, act as if we had never been together, then we'll slowly think of each other less and less until we forget each other completely. almost. always the same for me. break up, break down. drunk up, fool around. meet one guy, then another, fuck around. forget the one and only. then after a few months of total emptiness start again to look for true love, desperately look everywhere and after two years of loneliness meet a new love and swear it is the one, until that one is gone as well. there's a moment in life where you can't recover any more from another break-up. and even if this person bugs you sixty percent of the time, well you still can’t live without him. and even if he wakes you up every day by sneezing right in your face, well you love his sneezes more than anyone else's kisses.

Love me or leave me/ Nina Simone

2008-03-18T23:22:00.004+02:00

Nina Simone ile şenlenen bir cumartesi gününe Reklamcılar Tahtaya ve İstanbul Fashion Lab sığdırdık.

Reklamcılar Tahtaya seminerine çok daha iyi bir şeyler umarak gitmiştik ama içimizdeki öğrenci egosunu tatmin etmekten daha öteye gidemedi pek. Serdar Erener süper bir adam o ayrı. Onu bir şekil dinlemek (TV harici) bizi her türlü mutlu etti. En can alıcı noktası herkese göre farklıdır ama bana göre bizden 10 sn'lik reklamımızı sormasıydı. Daha önce Apple'da da buna benzer bir şey çalışmıştık iPodlar için. iPod'u 40, 10 ve 5 sn'de nasıl anlatırsın gibi (elevator talk). Üstüne düşünülesi bir şey.

İstanbul Fashion Lab ise değişik bir deneyim oldu. Biraz olaya alakasız bir sponsorluk sağlasak da ünlü modacıların defilelerini izlemek güzel bir deneyimdi. Herkese bir kulp bulan benim bile laf edemeyeceğim bir sürü güzel kız vardı Allah bağışlasın ne diyelim.

Hayat çok hızlı akıyor. Bunların üzerine bir 4 gün daha mı geçti yanİ!

Adana...

2008-03-18T23:11:00.003+02:00

Bir günlük de olsa Adana'dayız, hava tozlu gibi bir değişik. Kuzey Adana ve gerisi olarak 2'ye ayrılıyor burası, Yüreğir'den pek iç açıcı olarak bahsetmiyorlar. Ama ben Kuzey Adana'yı çok çok beğenmiş durumdayım. Sokaklarını biraz Anadolu Yakası'na benzettim nedense. İki kenarı minik ağaçlarla dolu caddelerine bayıldım. Daha önce hiç düşünmesem de üstüne yine de bende olumlu bir algısı yokmuş demek ki, çünkü bugün ne görsem e burası da çok güzelmiş aaa burası harika, kapalı kadın yok mu burda yahu şeklinde bir tur attık. Yüzevler Kebapçı'sına ise bittik! İstanbul'da Etiler ve GÖztepe'de şubeleri varmış, gidiniz yiyiniz.

Büyüksaat Kulesi dışındaki tarihi güzelliklere pek vakıf olamadık, artık bir dahaki sefere...

Bir de buranın Hilton'u ve Trabzon'un Zorlu'su pek güzel oteller.

kötü

2008-03-18T23:09:00.000+02:00

Bazen bir kişi, şarkı, kitap, film, yer vs çok kötü olabiliyor. Yeryüzünden kalksa bir daha görmesem/duymasam desen de olmuyor. I lick your icecream/you can lick my lollipop da öyle bir şarkı. böğk desek sayın seyirciler?

zihni sinir projeler ya da olsa ne süper olur-1

2008-03-11T15:42:00.006+02:00

Coca Cola Zero'nun reklam kampanyasındakiler kadar imkansız şeyler istemiyorum korkmayın. İlk fikrim gözlük şekilli saç tacı. Ben ve pek çok hemcimsim (hatta saçları biraz bile uzun olan erkekler) gözlüğünü güneş (kar yansıması da olur) ışınlarından korunmak dışında saçlarını tutsun diye takıyor. Hepimizin bir gözlük kılıfı olsa da onu kafamızın tepesinde taşımak daha havalı çünkü saçlarımızın kısa tutamlarını kontrol altında tutarken onları kafaya yapıştırmıyor (ne anlattım ya alt tarafı bir gözlük işte)
Neyse istiyoruM: gözlük şekilli saç tacı, üreten beri gelsin.

Behiye...

2008-03-09T02:55:00.003+02:00

Bodrumlu Behiye'miz hastanede, 3 gün yoğun bakımda kalacak... Kalp krizi geçirdi bugün. Bana annemle yolladığı tunik daha iskemlemde asılı. Acil şifa dilemekten başka şey gelmiyor şimdilik elden

Ee napıyorsun bu ara?

2008-03-07T00:37:00.004+02:00

-Aklımın ucundan geçmezken Maeve Binchy okuya okuya İrlanda meraklısı oldum çıktım.
-Teoman'ın Dedi Annem diye bir şarkısı varmış. Çok üzülme, çok susma...
-FB taraftarından korkulur. Deliriyorlar cidden maç izlerken.
-Lost sen bizim herşeyimizsin. 4x5 kitledi gerçekten de. Yeni bölümleri beklerken House md izlemeye başladım, o da güzel.
-Reklamcılar Tahtaya'ya katılmak istiyorum. En son geçen yıl 3 kişi kaydolup uyuyakalıp gidememiştik!! 15 Mart, önemli!
-Bugün okulda aşağı yürürken (eski) bir hocama rastladım, iyi akşamlar hocam deyip geçmek çok tuhaf hissettirdi.

gerçek mi rüya mı

2008-03-03T21:27:00.002+02:00

düsünde kendini bir kelebek olarak gören biri bir kez uyandiktan sonra, bir kelebek olmadigindan ve artik düsünde kendini bir insan olarak görmediginden hiçbir zaman emin olamaz- ölü kelebeklerin dansı (h.arıkan)